| تبليغات | X |
 |
 |
|
| جزیره ی تنهایی من |
|
ترا من زهر شيرين خوانم اي عشق
كه نامي خوشتر از اينت ندانم وگر هر لحظه رنگي تازه گيري به غير از زهر شيرينت نخوانم تو زهري، زهر گرم سينه سوزي تو شيريني كه شور هستي از توست شراب جام خورشيدي كه جان را نشاط از تو، غم از تو، مستي از توست به آساني مرا از من ربودي درون كوره غم آزمودي دلت آخر به سرگردانيم سوخت نگاهم را به زيبايي گشودي بسي گفتند دل از عشق برگير كه نيرنگ است و افسون است و جادوست ولي ما دل به او بستيم و ديديم كه او زهر است اما نوشداروست چه غم دارم كه اين زهر تب آلود تنم را در جدايي مي گدازد از آن شادم كه هنگام درد غمي شيرين دلم را مي نوازد اگر مرگم به نامردي نگيرد مرا مهر تو در دل جاوداني است وگر عمرم به ناكامي سرآيد ترا دارم كه مرگم زندگي است "فریدون مشیری"
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و ششم آبان 1385ساعت 22:30 توسط مهران |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1387 اسفند 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 |
| آرشیو موضوعی |
|
ترانه شعر سنگ نوشته های جزیره عکس داستان جزیره |
|
RSS
|
